HET NIET DOOR GOD UITVERKOREN VOLK

Er was eens een volk.

Dat zogezegd door god was uitverkoren.

En dat wist wat lijden was.

Eeuwen werd het vervolgd.

En nog niet zolang geleden werden velen van hen uit hun huizen gejaagd en hun bezittingen afgepakt.

De meesten kenden een verschrikkelijk einde.

Ze werden gedood in concentratiekampen.

Uit de verbrandingsovens steeg de rook van miljoenen lichamen op naar de hemel.

Nu zou je denken dat dit volk door hun eeuwenlang lijden gelouterd zou zijn.

En ze in de toekomst de gulden regel zou belijden.

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook aan een ander niet.

Maar niets was minder waar.

Er was eens een volk, dat niet door god was uitverkoren.

Eeuwen leefde het op een stukje aarde aan de Middellandse Zee.

Je kon niet zeggen dat het daar altijd leefde in peis en vree.

Want dat is het nooit het geval in dit ondermaanse.

Maar in een eenvoudig leven als bedoeïenen, voedde het er wel zo goed als mogelijk hun kinderen op.

Maar het door god uitverkoren volk meende dat ze recht hadden op dat gebied.

Voor hen was het nog altijd het door god aan hen beloofde land. Ze waren daar wel al tweeduizend jaar verdwenen.

En hun rechten op dat stuk aarde waren nooit testamentair vastgelegd.

Omdat goden natuurlijk nooit iets testamentair vastleggen.

Die vergiftigen alleen het brein van mensen.

Met verzinsels die op niets gebaseerd zijn.

En de zionisten, zou heten de racistische sabelslepers van dat volk, vonden dat het meer dan tijd werd om hun rechten op Palestina, zo heet dat stukje aarde aan de Middellandse zee, op te eisen.

Ze werden daarbij gesteund door zowat de hele Westerse wereld.

Die vond dat het door god uitverkoren volk, sorry, maar ik kan dit niet genoeg herhalen, wel wat recht had op compensatie na de toestanden in die concentratiekampen.

Dat die hele Westerse wereld van dit voornemen niet zelf het slachtoffer werd, maar wel anderen, was natuurlijk graag meegenomen.

Nu ga ik niet het hele verhaal vertellen sinds het jaar 1949.

Toen van de Palestijnen een deel grondgebied werd afgepakt om er de staat Israël te vestigen.

Maar gewoon naar de toestand van vandaag kijken.

In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat de zionisten geen verbrandingsovens gebruiken.

Maar de huidige situatie van de Palestijnen is niet veel beter dan de van het door god uitverkoren volk in die concentratiekampen.

Willekeurig mensen worden gedood, uithongering van vooral kinderen, het weigeren van medische hulp en het vernietigen van ziekenhuizen met kraamafdelingen incluis.

Je kan dan ook zonder problemen over een genocide spreken.

En verder?

De grootste toeverlaat van het door god uitverkoren volk zijn de Verenigde Staten.

Een natie die ooit een genocide op de ‘Native Americans’ pleegde, zoals de Indianen vandaag daar worden genoemd.

Toen gebruikte men ook een religieus argument.

De eerste immigranten, doordrenkt van het protestantisme, dachten dat het land hen ook door god was beloofd.

En daarom hadden ze het recht om die Native Americans zoveel mogelijk over de kling te jagen.

Het is zeer moeilijk om tegen waanbeelden te vechten.

Bij pilaarbijters, van welke soort ook, moet je natuurlijk nooit afkomen met redelijk argumenten.

Karl Marx zei ooit dat godsdienst opium voor het volk is.

Ik vrees dat het in sommige situaties het grootste gif is.

Laat ons nu even naar Europa kijken. Bij alle staatsdragende partijen op het oude continent hoort men de bezorgdheid over de opkomst van uiterst rechts. Enkele voorbeelden. Het Vlaams Belang in eigen land. Het Rassemblement National in Frankrijk. De PVV van Geert Wilders in Nederland en de AfD in Duitsland. Maar nog nooit heb ik van onze Europese politiek correcte partijen één onvertogen woord gehoord over die extremistische zionisten die op dit ogenblik een land en een volk vernietigen. Van de Caesar van Vlaanderen, die zich nu zelfs tot Caesar van België heeft gekroond, kon je dit natuurlijk verwachten. Hij zou eens één zionistische stem in zijn thuisstad moeten verliezen. Wel verwijt onze Caesar de partij het Vlaams Belang dat ze mensen uitsluit. ‘Eigen Volk eerst!’ Maar dat zijn zionistische vrienden dit in hun gestolen thuisland, met de medeplichtigheid van de internationale gemeenschap, in het kwadraat doen, bedekt hij maar al te graag met de mantel van het stilzwijgen. Politiek opportunisme is natuurlijk belangrijker dan een zuiver geweten. In zoverre dat je dat al hebt.

Nog enkele zaken 

In de jaren ’60 waarschuwde de in de Verenigde Staten wonende Pools-Joodse auteur Jerzey Kosinski, in een lezing er al voor dat  bij zijn geloofsgenoten zich al een slachtoffergedrag ter vergoelijking van het eigen dadergedrag in toenemende mate begon te manifesteren Waarna vrijwel zowat iedereen de zaal verliet. Met ander woorden, dit is al dan een halve eeuw geleden.

Tot slot.

Als je zegt dat negers stinken dat spleetogen niet te vertrouwen zijn, dat Marokkanen veelal dieven zijn, dan ben je een racist.

Maar als je iets ongepast zegt over het uitverkoren volk van god, dan ben je een antisemiet.

Alsof het laatste erger is dan het eerste.

Terwijl ik altijd dacht dat alle vormen van racisme even verwerpelijk zijn.

Maar ja, de zionisten denken eenmaal dat ze een soort übermenschen zijn.

Waar heb ik dat woord nog gehoord? Zijn nazi’s en zionisten dan toch één pot nat?

Antwerpen, 23 december 2025

François THIJS,

noch meester, noch knecht.