HET NIET DOOR JAHWEH UITVERKOREN VOLK

Het wezen me vergeven, maar ik geloof niet in een god.

Anderzijds zijn er ook heel wat mensen die wel geloven. Er zijn zelfs gelovigen, die tot een bepaald volk behoren, en denken dat ze door hun god, die de naam jahweh draagt, boven alle andere volkeren zijn verheven.

Maar toch wordt dat volk ook al eeuwen vervolgd.

Zo machtig kan die jahweh dan toch ook niet zijn.

Met andere woorden, ze weten maar al te goed wat lijden is.

Nog niet zolang geleden werden velen van hen uit hun huizen verdreven en hun bezittingen afgepakt.

De meesten kenden een verschrikkelijk einde.

Ze werden gedood in concentratiekampen.

Uit de verbrandingsovens steeg de rook van miljoenen lichamen op naar de hemel.

Nu zou je kunnen denken, dat dit volk door hun eeuwenlang lijden, gelouterd zou zijn.

En ze in de toekomst de gulden regel zou belijden.

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook aan een ander niet.

Maar niets was minder waar.

Er was eens een volk, dat niet door jahweh was uitverkoren.

Eeuwenlang leefde het op een stukje aarde aan de Middellandse Zee.

Je kon niet zeggen dat het daar altijd leefde in peis en vree.

Want dat is nooit het geval in dit ondermaanse.

Maar in een eenvoudig leven als bedoeïenen, voedde het er wel zo goed als mogelijk hun kinderen op.

Maar dat door jahweh uitverkoren volk meende dat ze recht hadden op dat stukje aarde.

Hen was nog altijd het door jahweh aan hen beloofde land. Al waren ze daar wel al tweeduizend jaar verdwenen.

Ook werden hun rechten op dat stukje aarde nooit testamentair vastgelegd.

Goden doen zoiets natuurlijk nooit.

Die vergiftigen alleen het brein van mensen.

Met verzinsels die op niets gebaseerd zijn.

En de zionisten, dat is de naam van die racistische sabelslepers van dat volk, vonden dat het meer dan tijd werd om hun rechten op Palestina, zo heet dat stukje aarde aan de Middellandse zee, op te eisen. Ze hanteerden daarbij de ‘bloed en bodem’-theorie. In het Duits is dat ‘Blut und bodem’. Waar heb ik dat ooit nog gehoord?

En ze werden daarbij gesteund door zowat de hele Westerse wereld.

Die vond dat het door jahweh uitverkoren volk wel recht had op wat compensatie na de toestanden in die concentratiekampen.

Dat men van dit voornemen zelf niet het slachtoffer werd, maar wel anderen, was natuurlijk graag meegenomen.

Nu ga ik niet het hele verhaal vertellen sinds het jaar 1949.

Toen van de Palestijnen een deel grondgebied werd afgepakt om er de staat Israël te vestigen.

Maar gewoon kijken naar de toestand van vandaag.

In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat de zionisten geen verbrandingsovens gebruiken.

Maar de huidige situatie van de Palestijnen is niet veel beter dan de van het door jahweh uitverkoren volk in die concentratiekampen.

Willekeurig worden mensen gedood, uithongering van vooral kinderen, het weigeren van medische hulp en het vernietigen van ziekenhuizen met kraamafdelingen incluis.

Je kan dan ook gerust over een genocide spreken.

Een woord waar het door jahweh uitverkoren volk ons bijna na een eeuw nog maar al te graag mee rond de oren slaat.

In de jaren ’60 zou de in de Verenigde Staten wonende Pools-Joodse auteur Jerzey Kosinski in een lezing er al hebben voor gewaarschuwd, dat zich bij zijn geloofsgenoten een slachtoffergedrag ter vergoelijking van het eigen dadergedrag in toenemende mate begon te manifesteren.Waarna vrijwel zowat iedereen de zaal verliet. Waarheid kwets natuurlijk. Met ander woorden, dit is al meer dan een halve eeuw geleden.

Weet je, de grootste toeverlaat van het door jahweh uitverkoren volk zijn de Verenigde Staten.

Een natie die ooit een genocide pleegde. Op de ‘Native Americans’, zoals de oorspronkelijke bevolking daar vandaag worden genoemd.

Toen gebruikte men ook een religieus argument.

De eerste immigranten, doordrenkt van het protestantisme, dachten dat het land hen ook door god was beloofd.

En daarom hadden ze het recht om die Native Americans zoveel mogelijk over de kling te jagen.

Het is zeer moeilijk om tegen waanbeelden te vechten.

Bij pilaarbijters, van welke soort ook, moet je natuurlijk nooit afkomen met redelijk argumenten.

Karl Marx zei ooit dat godsdienst opium voor het volk is.

Ik vrees eerder dat dit het grootste gif is.

Toch nog een kanttekening.

Sommigen beweren dat onze Westerse samenleving doordrenkt is van een joods-christelijke traditie.

Cru gezegd is dat natuurlijk van de pot gerukt.

Terwijl het Nieuwe Testament in theorie een boodschap van liefde predikt, is het Oude Testament een wirwar van volkerenmoord, incest, overspel en meer van dat liefs.

Met als leifmotief: ‘Oog om oog, tand om tand!’

Het is gewoon een nest, waar een varken, sorry een kat, haar jongen niet meer in terugvindt.

Beide testamenten, wat gewoon verzamelingen geschiedenisverhalen en mythes zijn, staan gewoon haaks op elkaar.

De moraal van dit verhaal!

Als je zegt dat negers stinken, dat spleetogen niet te vertrouwen zijn, dat Marokkanen veelal dieven zijn, dan ben je een racist.

Maar als je iets ongepast zegt over het uitverkoren volk van jahweh, dan ben je een antisemiet.

Alsof het laatste erger is dan het eerste.

Terwijl ik altijd dacht dat alle vormen van racisme even verwerpelijk zijn.

Maar ja, de zionisten denken eenmaal dat ze een soort übermenschen zijn.

Waar heb ik dat woord nog gehoord? Zijn nazi’s en zionisten dan toch één pot nat?

Antwerpen, 28 maart 2026

François THIJS,

noch meester, noch knecht.