HET ZIJN MAAR BOMEN.

Op dit ogenblik is er in enkele districten van de stad Antwerpen heel wat reuring. Het stadsbestuur heeft daar het nog weinige groen in het vizier. Vele bomen lopen het risico om letterlijk met wortel en tak te worden uitgeroeid. De spin in het web is Koen Kennis, schepen voor Mobiliteit, Patrimonium, Toerisme en Middenstand. Spijtig genoeg is het kwaad al voor een deel geschied. Vorige week zette de stad in de Drakenhoflaan in het district Deurne er op een slinkse manier de kap erin. De politie duwde een tachtigertegen de grond. Men hield enkele personen bestuurlijk aan. Ze mochten een nachtje van de gastvrijheid van de stad genieten. Gelukkig komt de bevolking in verweer. Daarom was er op zondag 24 augustus ll. in het Te Boelaerpark in Deurne een bewonersprotest, waarbij honderden mensen aanwezig waren. Hier hoor je mijn gedicht ‘Het zijn maar bomen’! Voor de volledige video kan je altijd naar mijn FaceBook gaan.

HET ZIJN MAAR BOMEN

Weet je, het zijn maar bomen

Doodgewone, doordeweekse bomen

Al dragen ze meestal ook kronen

Kronen van groene bladeren

Talrijke vogels maken er hun nesten

Tot aan hun jongen eerste vlucht

Maar ze halen ook co2 uit de lucht

In de zomer geven ze ons schaduw

Die doodgewone, doordeweekse bomen

Zijn een prachtig decor voor onze natuur

Bomen zijn van levend hout.

Anders dan sommige mensen met een kil hart

Die vooral waarde hechten aan stenen en beton

Wat betekent dan een boom minder recht of krom

Die mensen denken het gelijk aan hun kant te hebben

Want ze zijn bij verkiezingen door ons uitverkoren

Daarom oordelen ze ook over ons weinige groen

Wat wegen bomen op tegen een paar miljoen

Als in een dictatuur zet de stad achterbaks de kap erin

En de provincie speelt het spel maar al te graag mee

En de wet, die is voor hen gewoon van geen tel

Het kan niet snel genoeg gaan

Zodat liefst weinigen het weten

Burgerinspraak als een nutteloos kwaad

En de man en vrouw in de straat

Dat zijn gewoon lastige vliegen

Die slaat de politie lekker tegen de grond.

Stad, provincie en betonboeren in één liefdesverhaal

Het is echter geen sprookje voor onze natuur

Hier is uitroeien met wortel en tak letterlijk te nemen

Een stukje aarde wordt zo dorre grond.

Niet veel later komen de betonmolens eraan

Ze doen nieuw wegen en gebouwen ontstaan

De noodzaak ervan is van minder belang

Dit alles gewoon onder democratische dwang

Sprekende bomen vind je alleen in sprookjes

De natuur zelf kan nooit haar stem verheffen.

Daarom doen wij het nu in haar plaats

Zonder maar ook een euro financieel belang

Advocaten betalen wij uit onze eigen zak

Anders dan de advocaten van de stad en provincie

Met ons belastingen gul betaald voor deze kaalslag

Daarom moeten we nu overgaan tot burgerverzet

Vandaag komen wij op voor het nog weinige groen

Dat is gewoon een kwestie van goed fatsoen

Antwerpen, 30 september 2025

François THIJS,

noch meester, noch knecht.